Τι συμβολίζει η επίθεση στον Νταλάρα…

Διαβάζουμε αυτές τις μέρες σχετικά με τα γιαούρτια και τις καρέκλες που έφαγε ο γνωστός τραγουδιστής Γιώργος Νταλάρας. Δεν ήμουν ποτέ στο φαν κλαμπ του καλλιτέχνη και αισθητικά τα τραγούδια που επιλέγει να τραγουδάει μου φαίνονται στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορα. Ωστόσο θέλω να εστιάσω στην ‘επίθεση’ ως κίνηση, διαμαρτυρία ή οτιδήποτε άλλο συμβόλιζε αυτή η πράξη πέρα από την αισθητική πλευρά.

Συζητώ με πολύ κόσμο λοιπόν, ο οποίος δεν βρίσκει κανένα συμβολισμό πίσω απ’αυτή την πράξη και την κρίνει »χουλιγκανική» είτε »αναρχική» είτε ακόμα και »φασιστική». Έχω ανάγκη να προσδιορίσω την έννοια δημοκρατία την οποία κάποιοι επικαλούνται και κρίνουν οτιδήποτε με βάση αυτή…

Μία δημοκρατία λοιπόν σε ένα ευρύ κοινωνικό σύνολο, προυποθέτει κατ’αρχήν εξουσία η οποία εκλέγεται με δημοκρατικές διαδικασίες από τη βάση της. Είναι παράλογο να εκλέγεται κόμμα με αυτοδυναμία λαμβάνοντας το 40% από το 70% του εκλογικού σώματος που αξιώθηκε να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα ή ακόμα και να υπάρχουν κυβερνήσεις εθνικής ενότητας με άτομα που δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτική.                                                                                                                                                                                                                                                                                                        Έπειτα, σε μία δημοκρατία υπάρχουν λειτουργίες υπερ του λαού (βλέπε δημοψήφισμα), ώστε σε καθοριστικές αποφάσεις να μπορεί να εκφέρει άποψη ΚΑΙ αυτός για να μην λαμβάνονται αποκλειστικά από την κυβέρνηση (για την οποία ξεκαθαρίζεται οτι έχει διαφορετικά συμφέροντα από αυτά του λαού και άρα δεν μπορεί να εκπροσωπίσει ακέραια τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου με λογική συνέχεια να αναιρεί τον ίδιο το λόγο για τον οποίο δημιουργήθηκε).

Σε μία δημοκρατία υπάρχουν κύκλοι,οργανώσεις,φορείς κλπ, όπου ελέγχουν τακτικά τον κάθε οργανισμό με κυβερνητικά συμφέροντα, με σκοπό όταν παρατηρηθεί κατάχρηση αρμοδιοτήτων ή εξουσίας ή απάτη να δημοσιοποιείται και να καταγγέλεται αυτόματα (συμπεριλαμβανομένου και του έργου κάθε υπουργείου της κυβέρνησης ξεχωριστά).Έτσι αποφεύγεται -σε ένα μεγάλο ποσοστό τουλάχιστον- τυχοδιώκτες και όλο αυτό το συνάφι να ασχοληθούν με τα κοινά μόνο και μόνο για να κάνει αρπαχτές και να τσεπώσει κάποια εκατομμύρια παραπάνω.

Πέρα από τέτοιου είδους διαφορές καθοριστικό ρόλο παίζουν και ο περίγυρος της κάθε κυβέρνησεις με παρόμοια συμφέροντα (ΜΜΕ,κρατικοί μηχανισμοί με περίεργους σκοπούς κοκ).

Ρίχνωντας μια ματιά σε όλες αυτές τις προυποθέσεις ώστε να θεωρήσουμε δημοκρατία ένα πολίτευμα σε ένα κοινωνικό σύνολο, βλέπουμε προφανώς πόση λίγη σχέση έχει η δική μας πραγματικότητα με όλα αυτά. Μπορεί ο καθένας να βρει τον δικό του λόγο για τον οποίο συμβαίνει αυτό, αλλά κρίνοντας εκ του αποτελέσματος καλό είναι να αποδεχθούμε οτι η βουλή δεν είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δημοκρατίας μας, είναι απλά ένα κτήριο και δεν μπορεί να θεωρείται σημαντικότερο απ’την κοινωνική ευημερία και οτι δημιουργώντας αντιδράσεις κοινωνικές και ιδεολογικές δεν ρισκάρεις να χάσεις ούτε την κοινωνική ισορροπία ούτε τίποτα.

Η χθεσινή επίθεση στον Γ.ΝΤ -που είναι και πρέσβης καλής θέλησης- θεωρώ οτι έγινε στα πλαίσια του κοινωνικού αναβρασμού που ζούμε εδώ και αρκετό καιρό και εντείνεται συνεχώς…όπως είναι τα κινήματα χωρίς μεσάζοντες,οι μούτζες στις παρελάσεις,οι προπηλακισμοί σε έχοντες (κατά βάση βουλευτές) κλπ.                           Γιατί δηλαδή σε όλη αυτή την ζούγκλα που μας επιβάλλεται  (έχοντας σε ένα μικρό ποσοστό ευθύνες και εμείς για να είμαστε ακριβοδίκαιοι) και που στατιστικά ένας στους τρεις ζει κάτω απ’τα όρια της φτώχειας, σε άλλους »κόβουνε» 300 ευρω (στα 800 που είχανε μηνιάτικα) και άλλοι φεύγουν στο εξωτερικό, είναι φυσιολογική αντίδραση να παραμένεις σιωπηλός και να ανέχεσαι? Με πια λογική μας ζητείτε να έχουμε υπομονή περίπου 20 χρόνια για να έρθουν καλύτερες μέρες? Και καλά αυτοί που λόγω ηλικίας ή συμβιβασμών δεν έχουν να χάσουν τίποτα,οι υπόλοιποι????                                                                                                                                 Ομολογώ οτι όποτε διαβάζω για σκηνικό όπου κάποιος/κάποιοι συνάνθρωποι μου αντέδρασαν, είτε με βία  είτε φραστικά με κάποιο επεισόδιο, νιώθω μια περίεργη χαρά λες και το έζησα…

Τα δύο στρατόπεδα είναι πιο ξεκάθαρα από ποτέ πλέον και καλό είναι να το αποδεχθούμε όλοι γρήγορα. Και καλό είναι να  ξεκινήσουμε τα χαστούκια σε όλους…όχι για αντίδραση αλλά για να ξυπνήσουμε…

Advertisements
Gallery | This entry was posted in Ελλάδα, Ζωή, Κόσμος, Κινήματα - Ακτιβισμός, Πολιτισμός and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s